Het effect van conflicten tussen ouders op kinderen

Zelfs matige ruzies tussen ouders kunnen een negatieve invloed hebben op de nachtrust van de kinderen en kunnen leiden tot negatieve gevoelens. Dit blijkt uit twee recente studies naar de effecten van conflicten tussen ouders. Ook wanneer ouders elkaar negeren in de hoop dat de kinderen niets van de ruzies meekrijgen, kan zorgen voor verhoogde spanning bij de kinderen. In gezinnen waarbij sprake is van matige tot ernstige conflicten tussen ouders, blijken de kinderen gemiddeld 30 minuten korter te slapen. Deze verstoorde nachtrust kan zorgen voor prikkelbaarheid overdag.Daarnaast hebben deze kinderen vaker last van emotionele problemen en blijken veel van de kinderen niet te wennen aan deze ruzies. Integendeel, kinderen die regelmatig geconfronteerd worden met hevige ruzies tussen de ouders worden hier juist gevoeliger voor en reageren sneller met spannings- en emotionele klachten.Wanneer kinderen getuigen zijn van conflicten, laat ze dan ook getuigen zijn van de oplossing ervan, aldus de onderzoekers.

hebben jullie nog tips voor ouders die niet willen dat hun kind(eren) leiden onder hun ruzie's/ conflicten?

Anti-heimwee adviezen

Wat je wel of niet tegen je kind zegt over een naderend kamp of logeerpartijtje kan heimwee en de daarmee samengaande angstreacties voorkomen.
Bijna alle kinderen kampen met momenten waarop ze sterk naar hun thuis verlangen. Die gevoelens verdwijnen doorgaans als sneeuw voor de zon, wanneer ze momenten van plezier beleven op de plaats waar ze dan vertoeven. Dat proces is te versnellen door een goed gesprek met je kind, wanneer hij of zij voor enige tijd van huis weg is.
Tip 1: geef je kind enige beslissingsbevoegheid. Dat kan het gevoel geven het allemaal zelf in de hand te hebben, wat angst vermindert.Tip 2: spreek in positieve woorden over de komende tijd weg van huis. Markeer de periode op een kalender, inclusief de dag van thuiskomst. Praat over de mensen die dan het kind begeleiden, de kinderen met wie er wordt samengespeeld en de dingen die hij of zij zal gaan doen. Wat ook kan helpen, is kennismaking met de kinderen met wie er iets samen wordt gedaan.Tip 3: heb het ook over heimwee. Dit gespreksonderwerp hoeft niet te worden vermeden. Laat weten dat het gevoel van gemis van thuis erbij hoort, dat dit een normaal gevoel is, en dat er dingen aan gedaan kunnen worden die maken dat het kind zich weer fijn voelt.Tip 4: maak iets waar ‘oplossingen voor heimwee’ in zitten. Doe daarin lege, al van een postzegel voorzien brieven, een foto van pappa en mamma of het huisdier, een lijst van dingen die hij/zij kan gaan doen als thuis wordt gemist. Op dat lijstje kan komen te staan:- onderneem een activiteit, ga zwemmen of doe samen met iemand een spelletje;- maak een lijstje met dingen van de dag die je lieten lachen;- leer de namen uit het hoofd van drie nieuwe mensen, die die dag ontmoet werden;- doe iets leuks en beschrijf dat in de brief aan de ouders;- denk aan de leuke en goede dingen in de nieuwe omgeving.
Het voor de eerste keer het huis verlaten om ergens anders te zijn en slapen is een ontwikkelingstaak en zelfs een mijpaal binnen de ontwikkeling. Door aan het kind middelen te geven om deze taak op een goede manier te vervullen, is een goede stap gezet richting onafhankelijkheid.

Hebben jullie nog meer tips om heiwee bij kinderen te voorkomen.

Als ik met scouting op kamp ga hebben we regelmatig kinderen er tussen zitten met heimwee. bij sommige werkt het wel wat wij altijd doen dan maar niet bij allemaal.

driftbui, adem inhouden en blauw aanlopen

Driftbui, adem inhouden en blauw aanlopen:

Vraag: Vraag van een oppasoma: mijn kleindochter 15 oktober wordt zij 2 jaar is ontzettend driftig zij wordt soms zo boos dat zij heel lang haar adem inhoudt dat zij helemaal blauw aanloopt als zij begint te huilen omdat zij iets niet mag probeer ik haar meteen af te leiden uit angst dat zij blauw aanloopt en ik in paniek raak wat is de beste manier om hiermee om te gaan.

hoe ga je op met een kindje dat niet wil slapen omdat hij naar groep 2 gaat?

vraag van ouders:
Zoon wil niet slapen omdat hij naar groep 2 gaat:

onze zoon is net 5 geworden en gaat na de zomer naar groep 2. Hij sliep altijd prima in en ook door, maar sinds 2 weken gaat hij niet meer ontspannen naar bed. Hij begint meteen dat hij niet naar groep 2 wil. Door door te vragen ben ik erachter gekomen dat hij er wel naar toe wil, maar het spannend vindt omdat hij nog niet weet wie zijn juf wordt en welke kindjes hij straks kent. In onze kalender heb ik uitgetekend wanneer hij antwoord krijgt (n.l. de donderdag voor de vakantie, nu dus over 3 weken) en als hij overdag erover wil praten mag hij naar de kalender vragen. 2 dagen heeft dit goed gewerkt, maar nu komt er al een boze droom bij, spierpijn etc.. Ik wil zijn "angst" graag serieus nemen, maar we worden er zo langzamerhand wel een beetje moe van, en hij ook, want hij slaapt natuurlijk veel te laat in! Kan het zo zijn dat zijn denkmechanisme op gang is? en wij moeten leren hoe hiermee om te gaan?

En nog een hapje voor oma

Bij kinderopvang hebben we iedere week twee situaties waar een tweetal of drietal adviezen voor moeten geven, die situatie moet je dan aan de klas vertelllen en welke adviezen je hebt bedacht.



Ik had samen met nog twee anderen de situatie: En nog een hapje voor oma...
Een moeder schets de volgende eetsituatie:
"Kijk lieverd daar komt een vliegtuig! Brrr...
5 minuten later: En nu nog een hapje voor opa, hapje voor oma en de poes.
10 minuten later: Nog een hapje... kom op, dan ben je een grote meid!
15 minuten later: Eet nou eindelijk op, anders krijg je ook geen toetje!
18 minuten later: Als je nu niet eet ga je meteen naar bed!"


ze vraagt ons dringen om advies. De sfeer verslechtert enorm aan tafel en het is doodvermoeiend! Hoe ga je het best om met kinderen die niet willen eten?



Advies:

• Je moet het kindje geruime tijd geven om te eten.


• Niet te laat eten.


• Kwatier ervoor zeggen dat we zo gaat eten.


• Als ze niet willen eten afwijzen, niet boos worden.


• Regelmaat houden in de eettijden.


• Laat oudere kinderen zelf opscheppen.


• Geef geen grote porties aan moeilijke eters maar laat ze twee keer wat opscheppen als ze nog wat willen.


• Als een kind niet wil eten stop je een kind kan tien dagen zonder eten.


• Laat kinderen in ieder geval voldoende drinken.


• Laat een kind helpen met koken.

case1 wat moet ik doen?

Leidster van een kinderdagverblijf vertelt:Een kind uit mijn groep ziet er onverzorgd uit als het wordt gebracht door de ouders en ruikt niet altijd fris.Moet ik hier iets over zeggen tegen de ouders?Mag ik hier uberhaupt wel iets over zeggen tegen de ouders?Stel dat ik het ga zeggen, hoe moet ik dat dan doen en wanneer?Jeetje, wat is dit lastig!

mijn reactie hierop: Ik zou het wel netjes tegen de ouders zeggen. Ik zou dit zeggen omdat het kan zijn dat de ouders het neit eens door hebben. Je moet het wel op een moment zeggen dat het weer gebeurt dat je het dan direct zegt en niet als het kind er verzorgt uit ziet. Je kunt bijvoorbeeld zeggen ik vindt dit moeilijk om u dit te zeggen maar ik vindt dat u uw kind soms niet goed verzorgt, ik zeg dit niet om u te kwetsen maar als tip.
ook kan een kind er om gepest worden als het er niet verzorgt uit ziet.

wat te doen bij:

Wat doe je als een kind van 11 jaar met een probleem zit en verdrietig is en ze wil niks zeggen?
Ik heb dit meegemaakt op vrijwillergers werk, dat meisje wou niet vertellen wat er aan de hand was tegen de andere leiding. Nadat ik met haar heb gepraat een hele tijd heeft ze aan mij veteld wat er aan de hand was ik heb toen gezegd dat ze het ook aan de een van de andere leiding moest vertellen omdat ik dat ook niet in me eentje op kon lossen. Ze heeft het toen ook aan een andere leiding verteld en toen hebben we het met zijn drieen opgelost. Daarna kwam het meisje weer bij me en zei dat ze blij was dat ik met haar heb gepraat. Maar nu vraag ik me af of ik dit zo goed heb opgelost. Of hebben jullie andere suggesties wat ik had kunnen doen?.